پر بازدید ترین مطالب

کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟


کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟

خبرگزاري آريا – هفته نامه تجارت فردا – محمد علي‌نژاد: هرچند در دنياي امروز، جنگ نظامي همچون جنگ‌هاي همه‌گير شايد کمتر از قبل رواج داشته باشد اما تلاش براي بازدارندگي همه‌جانبه و افزايش توانمندي نظامي و دفاعي کشور، بدون شک يکي از مهم‌ترين محورهاي راهبرد نظامي کشورهاي مختلف براي مقابله با تهديدهاست و در اين مورد، ايران نيز از اين قاعده مستثني نيست.
از زمان ورود موشک‌هاي بالستيک در جنگ جهاني دوم تا امروز؛ اولين چالش درباره اين موشک‌ها حفظ آنها در برابر حمله پيش‌دستانه و متقابل موشکي و هوايي دشمن بود که اين امر موجب پيشرفت شگرف تکنولوژي و به وجود آمدن خلاقيت‌ها در حوزه‌هاي مختلف شد. اولين سايت پرتاب موشک بالستيک در شمال فرانسه و توسط آلماني‌ها که اين کشور را اشغال کرده بودند، ساخته شد.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
آلمان‌ها سايت «لاکوپول» را به منظور پرتاب موشک «وي 2» به سمت انگلستان طراحي کرده و ساخته بودند. مهم‌ترين اشتباه مرگبار آلمان‌ها در طراحي اين سايت طراحي سقف آن به صورت گنبدي و از جنس بتن بود که به راحتي از جانب نيروهاي دشمن شناسايي و منهدم مي‌شد و همين امر باعث شد در سال 1944 ميلادي اين سايت توسط بمب‌افکن‌هاي انگليسي شديداً بمباران شود و مورد آسيب جدي قرار گيرد و آلمان‌ها نيز مجبور شدند براي پرتاب موشک از پرتاب‌کننده‌هاي متحرک استفاده کنند.
با آغاز جنگ سرد، دو ابرقدرت شرق و غرب به سرعت وارد يک رقابت عظيم موشکي از مرحله ساخت تا مرحله آزمايش شدند. در ابتدا اين دو ابرقدرت بسياري از موشک‌هاي خود را از روي پرتاب‌کننده‌هاي ثابت روي زمين پرتاب مي‌کردند و بعد از مدتي پرتاب موشک‌ها از روي پرتاب‌کننده‌هاي متحرک و بعد هم از زير‌دريايي‌ها براي حمل و شليک موشک‌هاي بالستيک استفاده مي‌شد.
اما با توجه به حجم بالاي تهديد دو طرف عليه يکديگر و نياز به حجم ذخيره بالاي موشک‌ها در دهه 1960 ميلادي دو طرف اقدام به ساخت سيلوهاي زمين پرتاب کردند که اين کار در آمريکا بر عهده نيروي هوايي ارتش آمريکا و در شوروي سابق و روسيه فعلي در اختيار واحد موشکي استراتژيک قرار گرفت. البته آمريکا و شوروي با درس گرفتن از اشتباهات آلمان نازي، سيلوهاي زيرزميني خود را به خوبي پنهان کرده و در پهنه وسيع جغرافيايي اين سيلوها را پراکنده کردند.
براي استقرار اين سيلوها عمدتاً از عوامل طبيعي استفاده مي‌کردند که حتي در صورت نزديک شدن فردي به سيلوها تا قبل از باز شدن درب سيلو امکان تشخيص آن غيرممکن بود و در ادامه نيز بحث تونل‌هاي وسيع موشکي و سيستم‌هاي مرتبط به آن و قطارهاي پرتاب موشک در آمريکا و شوروي سابق مورد توجه قرار گرفت که البته قطارهاي پرتاب موشک بعد از پايان جنگ سرد از خدمت خارج شدند.
بعد از اين دو کشور چين در دهه 1970 ميلادي دستور برپايي يگان موسوم به سپاه دوم توپخانه را درباره فعاليت‌هاي موشکي خود داد. چيني‌ها علاوه بر ساخت سيلوهاي زيرزميني پرتاب موشک دست به حفر حدود 5000 کيلومتر تونل زيرزميني زدند تا در آن بخش‌هاي مختلف تاسيساتي موشک‌هاي خود را قرار دهند. در سال‌هاي اخير نيز بحث‌هايي مبني بر ساخت تونل‌هاي زيرزميني پرتاب موشک توسط کره شمالي به گوش رسيده است.
جمهوري اسلامي ايران، برنامه‌هاي متعددي براي توسعه موشک‌هاي کروز و بالستيک و همچنين راکت‌هاي دوربرد اجرا کرده است، و اخيراً نيز موشک‌هاي جديدي را آزمايش کرده است. پس از پيروزي شکوهمند انقلاب اسلامي تاکنون، تلاش‌هاي مهمي براي افزايش توان دفاعي و آمادگي نيروها براي ساخت تسليحات در داخل کشور انجام شد، که در اين باره برنامه‌ريزي براي دستيابي به فناوري موشک‌هاي پيشرفته مهم‌ترين محور تلاش‌هاي ايران در زمينه افزايش بازدارندگي دفاعي بوده است.
با کمک فناوري موشکي، قدرت کشورها افزايش يافته و کشورها در ميدان نبرد قدرتمندتر شده‌اند. هر کشوري در هر جاي اين کره خاکي مطابق با نياز خود در حال تلاش براي بهبود فناوري موشکي خود است. برخي از کشورها داراي فناوري موشکي پيشرفته‌اي هستند در حالي که مابقي در تلاش براي جايگيري در فهرست کشورهاي قدرتمند از لحاظ تکنولوژي موشکي هستند. نابودي‌هاي عظيم به وجود آمده توسط سلاح‌هاي اتمي در هيروشيما و ناکازاکي موجب شد بشريت علاوه بر تلاش در پيشرفت فناوري موشکي درصدد حرکت رو به جلو در زمينه سامانه‌هاي دفاع موشکي باشد.
هر چند نهادهاي بين‌المللي و صلح‌طلب با وضع قوانين و پيمان‌نامه‌هايي براي کاهش جنگ و جنگ‌افروزي در جهان تلاش‌هايي را انجام داده‌اند ولي پيشرفت در زمينه موشکي در اقصي نقاط دنيا اجتناب‌ناپذير بوده است. در ادامه به معرفي توان موشکي چند ابرقدرت موشکي دنيا پرداخته‌ايم. لازم به ذکر است که آمار ذکر‌شده در اين گزارش بر اساس آخرين گزارش‌ها و مستندات موسسه NTI‌ بوده است.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
روسيه
روسيه يکي از قدرتمندترين و پيشرفته‌ترين برنامه‌هاي موشکي دنيا را در اختيار دارد. اين کشور توانايي ساخت پيچيده‌ترين موشک‌هاي سوخت مايع و جامد را در تمامي بردهاي ممکن دارد. روسيه عضو رژيم کنترل فناوري موشکي و پيمان بين‌المللي مقابله با گسترش موشک‌هاي بالستيک (MTCR) است. بر اساس آخرين آمار پيمان استارت نو، روسيه 1643 کلاهک خود را روي 528 سيستم تحويل هسته‌اي در پايگاه‌هاي موشکي خود مستقر کرده است. سيستم موشکي به ارث رسيده از اتحاديه جماهير شوروي 72 درصد از توپخانه موشکي روسيه را تشکيل مي‌دهد. برنامه نوسازي ارتش کنوني سهم موشک‌هاي شوروي سابق را در توان موشکي روسيه در سال 2016 به 60 درصد و تا سال 2021 به دو درصد کاهش خواهد داد.
روسيه در حال حاضر قادر به توليد موشک‌هاي بالستيک قاره‌پيما (ICBM) قابل حمل RS-24 است. سامانه موشکي قابل حمل جديد ICBM که به نام «قاتل دفاعي موشک» نيز شناخته مي‌شود اخيراً در اين کشور توسعه يافته است. اين سامانه قابل حمل موشکي در سال 2016 وارد نيروي زميني روسيه شد. موشک‌هاي قاره‌پيماي RS اين نگراني را در آمريکا و متحدانش در ناتو ايجاد کرده که روسيه در آزمايش پرتاب اين موشک معاهده نيروهاي هسته‌اي با برد متوسط (INF) را نقض کند.
با وجود اين، روسيه در ماه مي 2012، موشک RS-26‌ خود را خارج از محدوده‌هاي تعيين‌شده توسط INF آزمايش کرد. در سال 2009، روسيه اعلام کرد که در نظر دارد تا براي جايگزين موشک‌هاي قاره‌پيماي کنوني واقع در سيلوها، موشک‌هاي بالستيک قاره‌پيما با سوخت مايع و قابل حمل را توسعه دهد. ساخت اين موشک احتمالاً تا سال 2018 به پايان برسد.
براي حفاظت از مرزهاي آبي، روسيه با توسعه موشک پرتاب‌شونده از زيردريايي i(SLBM) R-30‌ بولاوا، آن را در زيردريايي‌هاي جديد بوري مستقر کرد. در ژانويه 2015، سه زيردريايي موشکي بالستيک به ارتش روسيه وارد شدند و قرار است پنج زيردريايي ديگر نيز در آينده نزديک به نيروي دريايي اين کشور اضافه شوند.
در حالي که بولاوا تاييديه لازم براي ورود به ارتش را در ژوئن 2012 به دست آورد، مشکلات تکنيکي متعدد باعث ايجاد اختلال در سيستم موشکي روسيه شد. به دنبال آزمايش ناموفق در سپتامبر 2013، وزارت دفاع روسيه دستور پنج پرتاب اضافي را براي سيستم بولاوا صادر کرد. دو آزمايش نخست اين موشک در سپتامبر و اکتبر 2014 با موفقيت انجام شد.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
SS-18 Satan، روسيه، برد 16 هزار کيلومتر
پلت‌فورم تحويل براي بازدارندگي هوايي موشک‌هاي کروز هوايي i(ALCM) Kh-5 بوده که روي بمب‌افکن‌هاي Tu-160 و Tu-95 مستقر شده است. روسيه همچنين در حال توسعه موشک کروز هوايي Kh-102 است اما اين موشک هنوز به مرحله پرتاب نرسيده است. روسيه بمب‌افکن جديدي با برد بالا طراحي کرده که به تدريج براي پرتاب Tu-95 مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
روسيه همچنين در حال توسعه موشک‌هاي کروز زمين به هوا و زمين به زمين با نام R-500 است. در گزارش سالانه در جولاي 2014، وزارت امور خارجه آمريکا اعلام کرد روسيه با آزمايش موشک‌هاي کروز پرتاب‌شونده از زمين (GLCM) پيمان INF را نقض کرده است. پيماني که آمريکا و روسيه را ملزم کرده تا موشک‌هايي با برد حداکثر بين 500 تا 5500 کيلومتر را نه در اختيار داشته باشند، نه توليد کرده و نه به صورت آزمايشي پرتاب کنند.
آمريکا
ايالات متحده موشک‌هاي بالستيک و کروز پيشرفته با سوخت جامد و مايع مختلفي را توليد مي‌کند. بر اساس برآوردهاي صورت‌گرفته در سال 2015، واشنگتن 450 موشک بالستيک بين‌قاره‌اي (ICBM) را در پايگاه‌هايي در مونتانا، داکوتاي شمالي و وايومينگ مستقر کرده است. نيروي دريايي نيز 288 موشک‌هاي سه‌کاره بالستيک زيردريايي (SLBM) را در 14 زيردريايي‌هاي موشکي بالستيک هسته‌اي اوهايو استقرار داده است. نيروي هوايي آمريکا 16 جنگنده B-2A خود را با 16 بمب هسته‌اي و 44 بمب‌افکن B-52H خود را با 20 موشک کروز هوايي مسلح کرده است.
بر اساس پيمان INF، ايالات متحده ذخاير موشک‌هاي بالستيک با برد متوسط خود را حذف کرده است. به موجب محدوديت‌هاي INF، آمريکا موشک بالستيک يا کروزي با محدوده ميان 500 تا 5500 کيلومتر در اختيار ندارد. در بررسي موضع هسته‌اي 2010، ايالات متحده تصميم گرفت تا موشک‌هاي کروز زيردريايي تام‌هاوک نيروي دريايي را بازنشسته کند.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
DongFeng 5A، چين، برد 13 هزارکيلومتر
ايالات متحده بودجه قابل‌ توجهي را به سيستم دفاعي موشکي خود اختصاص داده است. اغلب سيستم‌ها مجهز به رهگيرهاي «ضربه و نابودي» بوده و بسياري از آنها نيز در مراحل تحقيق و توسعه هستند. کارآمدترين سيستم کوتاه‌برد ايالات متحده سيستم ساخت داخل PAC-3 اعلام شده است. استفاده از سيستم‌هاي PAC-3 در جنگ عراق در سال 2003 نتايج متفاوتي را دربر داشت: در حالي که اين سامانه در شناسايي 9 مورد از خطرناک‌ترين موشک‌هاي بالستيک موفق عمل کرده، در رهگيري موشک‌هاي کروز عراقي با ارتفاع پايين و جنگنده‌هاي فوق‌سبک ناموفق بوده است. همچنين به دليل حمله به نيروهاي خودي منجر به مرگ سه سرباز شد.
نيروي زميني دو آتشبار با 48 رهگير را در سامانه ضدموشکي تاد فعال کرده است. نيروي دريايي آمريکا 26 کشتي را با سيستم دفاعي موشک بالستيک مجهز کرده که در اروپا مستقر شده و به ژاپن فروخته شده است. در نهايت، نيروي هوايي نيز 30 رهگير دفاعي زميني را در سيلوهايي در فورت‌گريلي، آلاسکا و پايگاه نيروي هوايي واندنبرگ کاليفرنيا مستقر کرده است. در نوامبر 2014، سيستم دفاعي موشک بالستيک با انهدام يک موشک بالستيک و دو موشک کروز با موفقيت آزمايش شد.
در ژوئن 2014، ايالات متحده با موفقيت سيستم دفاعي ضدموشکي زميني را آزمايش کرد. اين موضوع اولين استفاده موفقيت‌آميز «نسل دوم ضدموشک‌هاي گردان» سوارشده روي ردياب‌هاي زميني در برابر اهداف موشکي با برد متوسط بوده است.
تاثيرگذاري تجهيزات کشنده خارج از اتمسفري جديد، موجب تقويت برنامه يک ميليارد‌دلاري محبوب وزارت دفاع به منظور قرار دادن 14 موشک GBI‌ ديگر در فورت‌گريلي و آلاسکا تا سال 2017 شد. با توجه به هزينه‌هاي اين برنامه، برخي از کارشناسان و مقامات دولتي سابق با استناد به نگراني توانايي تکنولوژيک براي اجراي مداوم، در خصوص اين طرح موضعي محتاطانه گرفتند.
بررسي برنامه دفاع موشک‌هاي بالستيک در فوريه 2010،‌ برنامه‌هاي دولت بوش براي استقرار سپر موشکي ضدبالستيک در اروپاي شرقي را تغيير داد و به جاي آن يک رويکرد تطبيقي چهار فازي را با استفاده از تکنولوژي‌هاي جديد براي مقابله با تهديد موشک‌هاي کوتاه‌برد و ميان‌برد آمريکا و متحدانش ارائه کرد که در مارس 2013، دولت اوباما فاز چهارم اين پروژه را متوقف کرد. در ژوئن 2013، کاخ سفيد بودجه لازم براي استقرار ردياب‌هاي GMD در سواحل شرقي آمريکا را تصويب کرد در حالي که رئيس آژانس دفاع موشکي بر اين عقيده بود که در آن مکان نياز امنيتي براي استقرار سامانه ضدموشکي وجود ندارد.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
R-29RMU، روسيه، برد 11 هزار و 547 کيلومتر
گفتني است آمريکا عضو رژيم کنترل فناوري موشکي است که هدف آن محدود کردن گسترش سيستم‌هاي تحويل با قابليت حمل سلاح‌هاي کشتارجمعي است.
چين
چين از تنوع بسياري از موشک‌هاي بالستيک (از سيستم‌هاي کوتاه‌برد تا موشک‌هاي بالستيک قاره‌پيما) برخوردار است. سيستم موشکي چين در حال حاضر در حالت گذار از موشک‌هاي سوخت مايع، سيلويي و غيردقيق نظير DF-3،‌ DF-4 و DF-5‌ به موشک‌هاي قابل جابه‌جايي سوخت جامد با دقت بالا نظير DF-11، DF-15 و DF-21 است. به همين شکل چين با ساخت موشک‌هاي بالستيک پرتاب‌شونده از زيردريايي راهي را براي افزايش قابليت مقاومت بيشتر نيروهاي خود ايجاد کرده است. در سپتامبر 2014، چين يک پرواز آزمايشي از موشک DF-31 را با موفقيت انجام داد، که يک نسخه ارتقا‌يافته از DF-31‌ با برد تخميني 10 هزار کيلومتر بود.
چين هم‌اکنون قادر به جاي دادن کلاهک‌هاي هدف‌گيري مستقل چندگانه (MIRV) روي موشک DF-5 بوده، اين کشور همچنين در حال توسعه سيستم DF-41 متحرک قابل تجهيز با کلاهک‌هاي MIRV است.
وزارت دفاع آمريکا مدعي شده که چين در حال توسعه «سپر حفاظتي حرارتي گمراه‌کننده هدف» به منظور نفوذ به سيستم دفاعي موشک‌هاي بالستيک است. چين در حال ادامه دادن به پيشرفت در زمينه سيستم‌هاي تقويت‌کننده، فناوري ريل‌گان (سيستم‌هاي پرتابي الکترومغناطيسي) و ديگر سلاح‌هاي موشکي نسل جديد است. در نوامبر 2015 چين ششمين آزمايش راکت‌هاي فراصوتي DF-ZF را با موفقيت پشت سر گذاشت و اعلام کرد در تکنولوژي پرتاب موشک الکترومغناطيسي به موفقيت دست پيدا کرده است.
صادرات موشکي چين از سال 1980 تاکنون به عنوان يک نگراني محسوب مي‌شود. در سال 1988،‌ چين 36 موشک ميان‌برد DF-3 را به عربستان سعودي فروخت و در سال 1992 نيز 34 موشک کوتاه‌برد DF-11 را به پاکستان عرضه کرد. چين همچنين تخصص و فناوري لازم را براي مشاوره به برنامه‌هاي موشکي بسياري از کشورهاي مشکوک برنامه توسعه سلاح‌هاي کشتارجمعي (WMD) نظير عراق،‌ ليبي،کره شمالي و سوريه فراهم کرده است و آمريکا نيز تحريم‌هايي را عليه شرکت‌هاي چيني صادر کرد.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟(اسلايد شو)
UGM-133 Trident، آمريکا، برد 11 هزار و 300 کيلومتر
در آگوست 2002، چين مقررات و فهرست کنترلي را صادر کرد که صادرات موشک و فناوري موشکي اين کشور را محدود کرد. از سال 2004 تاکنون، چين با رژيم کنترل فناوري موشکي در ارتباط بوده، درخواست اين کشور براي عضويت به دليل سوءظن آمريکا نسبت به انتقال فناوري موشکي چين، همچنان تحت بررسي قرار دارد.
کره شمالي
کره شمالي که از اعضاي MTCR به حساب نمي‌آيد، برنامه توسعه موشکي خود را از دهه 70 ميلادي آغاز کرد و در سال 1984 موشک بالستيک Scud-B را مورد آزمايش قرار داد.
در توپخانه بردکوتاه اين کشور،‌ پيونگ‌يانگ در حال حاضر موشک Scud-C با برد 500 کيلومتر، Scud-D با برد 700 کيلومتر و موشک سوخت جامد KN-2 را که نسخه ارتقايافته موشک روسي SS-21 است با بردي حدود 120 کيلومتر توليد مي‌کند. در پايگاه موشکي با برد مديوم و برد اينترمدييت نيز کره شمالي با ساخت موشک نودانگ با برد 1300 کيلومتر قدرت‌نمايي مي‌کند.
کره شمالي حدود 200 موشک نودانگ را در مکان‌هاي مختلف اين کشور مستقر کرده است. پيونگ‌يانگ همچنين در رژه‌هاي خود از موشک موسودان رونمايي کرده که هنوز اين موشک را مورد آزمايش قرار نداده است. موشک تائه‌پودانگ-1 کره شمالي با برد 1800 کيلومتر به صورت موفقيت‌آميز آزمايش شده است. همچنين تائه‌پودانگ 2 و 3 نيز با موفقيت در مارس 2016 مورد آزمايش قرار گرفتند.
در فوريه 2012 کره شمالي با تعهد قانوني عدم انجام آزمايش‌هاي موشکي دوربرد در ازاي کمک غذايي از آمريکا موافقت کرد. در آوريل 2012 اين کشور تلاشي را براي پرتاب ماهواره کوانگ‌يانگ-3 به فضا با استفاده از پرتاب‌کننده اونها انجام داد که اين پرتاب پس از 80 ثانيه با شکست مواجه شد. بعد از اين مقامات آمريکا به دليل تلاش براي پرتاب فضايي از کمک غذايي به کره شمالي صرف‌نظر کردند.
کره شمالي همچنين از شش موشک ديگر در رزمايشي که به افتخار کيم سونگ انجام گرفت، رونمايي کرد. اين موشک‌ها که به اختصار KN-8 ناميده مي‌شوند، بسيار شبيه به ماکت بوده‌اند. اين موشک‌ها در شش کاميون چيني که تبديل به حامل پرتابگر الکترونيکي شده بودند، قرار داشتند. اخيراً و در اکتبر 2015، کره شمالي يک نسخه جديد از KN-8 را رونمايي کرد که کلاهک کوچک‌تري نسبت به نسخه قبلي داشت.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
DongFeng 31 A، چين، بردي برابر با 11 هزار و 200 کيلومتر
در دسامبر 2012، کره شمالي در تلاشي مجدد، موشک «اونها» را با موفقيت به فضا پرتاب کرد. اين آزمايش نشان از پيشرفت چشمگير کره شمالي در فناوري موشکي مي‌دهد.
در اکتبر 2014، کره شمالي ارتقاي سکوهاي پرتاب را در ايستگاه پرتاب ماهواره «سوهائه» تکميل کرد که به طور بالقوه به اين کشور اجازه مي‌دهد راکت‌هاي بزرگ‌تري را نسبت به اونها-3 به فضا پرتاب کنند. در فوريه 2016، کره شمالي با استفاده از اين ايستگاه با موفقيت ماهواره کوانگ‌ميانگ‌سانگ را با استفاده از راکت اونها-3 به مدار پاييني زمين پرتاب کرد. اين پرتاب که به عنوان آزمايشي براي قابليت موشکي بالستيک کره شمالي بود، به طور گسترده توسط جوامع بين‌المللي محکوم شد. کره شمالي در ارتباط با آزمايش هسته‌اي خود در ژانويه 2016 دور تازه‌اي از تحريم‌هاي سازمان ملل را تجربه کرد.
پيونگ‌يانگ از سال 1994 تاکنون موشک‌هاي کروز ضدکشتي را بارها مورد آزمايش قرار داده است. موشک AG-1 کره شمالي بر اساس موشک چيني CSSC-3 ساخته شده است. در ژوئن 2014، کره شمالي با انتشار فيلمي تبليغاتي موشکي را نشان داد که شباهت زيادي به موشک کروز ضد‌کشتي روسي Kh-35‌ داشت. کيم جونگ اون،‌ رهبر کره شمالي پرتاب Kh-35 را در فوريه 2015 مشاهده کرد.
کره شمالي در فهرست پرتاب‌هاي خود، سري جديدي از راکت‌هاي کوتاه‌برد را نيز قرار داده که شامل پرتاب SLBM از يک لنج شناور و آزمايش شکست‌خورده KN-11SLBM در نوامبر 2015 بود. در ژانويه 2016، اندکي بعد از آزمايش هسته‌اي، اين کشور در يک شوي تبليغاتي آزمايش SLBM‌ را منتشر کرد. هر چند تحليل‌هاي دقيق تيمي از متخصصان روي اين فيلم نشان داد که اين ادعا گزاف بوده است.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
RT-2UTTKh، روسيه، برد 11 هزارکيلومتر
در نهم مارس 2016، کره شمالي تصاويري را منتشر کرد که در آن کيم جونگ اون در حال بازديد از يک دستگاه انفجاري کوچک در مقابل بخشي از راکت‌هاي KN-8 مونتاژشده است. در 15 مارس 2016، کره شمالي اعلام کرد در نظر دارد تا موتور راکت سوخت جامد جديدي را مورد آزمايش قرار دهد. انتقال از تکنولوژي سوخت مايع به سوخت جامد يک پيشرفت اساسي در فناوري موشکي خواهد بود و نگراني‌ها را در خصوص گسترش قدرت موشکي کره شمالي افزايش مي‌دهد. موشک‌هاي سوخت جامد برخلاف موشک‌هاي سوخت مايع نياز به آماده‌سازي و سوخت‌گيري چندساعته ندارند.
ايران
برنامه موشک بالستيک ايران در دوران دفاع مقدس و جنگ هشت‌ساله ميان ايران و عراق آغاز شد، زماني که برتري هوايي عراق، ايران را در حملاتي با برد بيش از 150 کيلومتر محدود کرده بود. در اواخر دهه 1980 ميلادي تهران به توسعه برنامه موشکي بومي با تکيه بر اجزاي وارداتي از کره شمالي پرداخت و طي دو دهه اين ظرفيت را به خوبي توسعه داد. ايران خارج از رژيم‌هاي بين‌المللي نظير رژيم کنترل تکنولوژي موشکي (MTCR) قرار دارد و به جاي آن در معرض تلاش‌هاي بين‌المللي براي محدود کردن گسترش تکنولوژي موشکي با کاربرد دوگانه قرار دارد.
با وجود اين تلاش‌هاي کنترلي، تهران با کمک متحدان خود به گسترش زيرساخت‌هاي توليد موشک خود ادامه مي‌دهد. تا به امروز، ايران پنج موشک بالستيک سوخت مايع (شهاب 1،2 و 3، قدر 1 و قيام)، ماهواره‌بر سفير و موشک سوخت جامد سجيل و اخيراً نيز موشک عماد را با موفقيت آزمايش کرده است. بين سال‌هاي 1990 و 1991 ايران و کره شمالي توافق‌هاي متعددي را در خصوص موشک‌هاي اسکاد انجام دادند. بعدها موشک‌هاي اسکاد با بومي‌سازي تبديل به موشک‌هاي شهاب شد. در سال 1993، نمايندگان ايراني براي همکاري در خصوص موشک‌هاي بالستيک بارها با کره شمالي به مذاکره پرداختند.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
Minuteman III، آمريکا، برد 10 هزارکيلومتر
همکاري ايران با کره شمالي، چين، روسيه و سوريه باعث شد فناوري موشکي ايران به شدت گسترش يابد تا جايي که در سال 1998، علي‌اکبر هاشمي‌رفسنجاني رئيس‌جمهور وقت ايران اعلام کرد توليد موشک به يک تکنولوژي بومي در ايران تبديل شده است و ديگر به کمک روسيه، چين و کشورهاي ديگر نياز ندارد. در همين سال‌ها ايران موفق شد موشک‌هاي شهاب1 و 2 را توليد کند و در سال 2003 نيز از شهاب3 رونمايي کرد.
از 31 مارس تا 6 آوريل 2006؛ ايران با برگزاري رزمايش پيامبر اعظم1، سيستم‌هاي موشکي کروز و بالستيک مختلف خود را آزمايش کرد. بعد از اين رزمايش تا سال 2012، شش رزمايش ديگر نيز توسط جمهوري اسلامي ايران برپا شد. در آوريل 2003 مجلس ايران، آژانس فضايي ايران را با هدف فرستادن ماهواره به فضا تشکيل داد. در فوريه 2007 تهران پرتاب موفقيت‌آميز راکت اکتشافي را با برد 150 کيلومتر اعلام کرد. يک سال بعد و در دهه فجر آژانس فضايي ايران از پرتاب موفقيت‌آميز راکت کاوشگر1 خبر داد.
در ژانويه 2000، علي شمخاني وزير دفاع وقت ايران خبر از خودکفايي اين کشور در سوخت جامد و توسعه نسخه سوختي جامد شهاب3 داد. در نوامبر 2007 نيز ايران موشک سوخت جامد عاشورا را با برد 2 هزار کيلومتر امتحان کرد. از نوامبر 2008 تا ژانويه 2013 نيز ايران موشک سجيل را بارها آزمايش کرد که آخرين بار آن در سال 2013 اتفاق افتاد. در سال‌هاي اخير ايران روي تکنولوژي موشک کروز سرمايه‌گذاري ويژه‌اي کرده است.
يکي از مولفه‌هاي اصلي استراتژي نظامي ايران، تهيه، توليد و استقرار موشک‌هاي دفاعي کروز در سواحل خليج فارس بوده است. بر اساس برخي ادعاها توانايي‌هاي رو به‌ رشد موشکي ايران نگراني بازيگران بين‌المللي نظير سازمان ملل، آمريکا و همسايگان عربي ايران را افزايش داده است. سازمان ملل در پاسخ به پيشرفت موشکي ايران، از تحريم‌هاي متعددي استفاده کرده است که ايران را از فعاليت در خصوص توسعه موشک‌هاي بالستيک منع مي‌کند. رژيم صهيونيستي نيز با همکاري شديد با آمريکا براي ممانعت از دستيابي ايران به تکنولوژي موشکي تلاش مي‌کند. همسايگان عربي ايران نيز در پاسخ، هزينه‌هاي سرسام‌آوري براي خريد رادارها و رهگيرهاي پيشرفته انجام داده‌اند.
با وجود تلاش‌هاي نهادهاي بين‌المللي براي جلوگيري از توسعه موشکي ايران، قابليت‌هاي موشکي کروز و بالستيک تهران به رشد خود ادامه مي‌دهد. ايران در سال‌هاي اخير توانسته برد موشکي خود را از 600 کيلومتر در اواخر دهه 80 ميلادي به دست‌کم 2 هزار کيلومتر برساند. با وجود اين جمهوري اسلامي هنوز در توسعه موشک دوربرد قاره‌پيما موفق عمل نکرده است. پس از توافق هسته‌اي ميان ايران و گروه 1+5، ايران در 11 اکتبر يک موشک بالستيک دوربرد را با قابليت هدايت جديدي آزمايش کرد. موشک عماد جديدترين نسخه شهاب3 بوده که تفاوت‌هاي عمده‌اي از نظر دقت با نسخه قديمي خود دارد.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟(اسلايد شو)
M51 فرانسه، برد 8 تا 10 هزار کيلومتر
هندوستان
براي بيش از دو دهه، هند به دنبال توسعه و استقرار موشک‌هاي بالستيک و ديگر گونه‌هاي موشکي بوده است. هند گزارش داده که به تکنولوژي موشک‌هاي بالستيک زمين به هوا و با قابليت حمل کلاهک هسته‌اي پريتوي 1 و 2، اگني 1 و 2 و 4 دست پيدا کرده است.
موشک اگني3، در حال وارد شدن به توان موشکي هند است ولي هنوز عملياتي نشده است. اين کشور در آوريل 2015 پرتاب موشک اگني3 را با موفقيت آزمايش کرد و موشک‌هاي با قابليت حمل کلاهک هسته‌اي اگني 4 و 5 را در دست توسعه قرار داده است. موشک پريتوي2 که در سال 2014 با موفقيت آزمايش شد از سيستم‌هاي گشتاوري هدايت پيشرفته براي دستيابي به دقت چند متر استفاده کرده است. در ژانويه 2014، سومين و آخرين آزمايش اگني4 نشان داد که اين موشک قابليت حمل کلاهک يک تني را به طول بيش از چهار هزار کيلومتر دارد.
کدام کشورها بيشترين توان موشکي دنيا را دارند؟
موشک قاره‌پيماي اگني 5
هندوستان همچنين در سال 2015 موشک قاره‌پيماي اگني5 را از پرتاب‌کننده متحرک با موفقيت آزمايش کرد. سازمان تحقيق و توسعه دفاعي هندوستان در مي 2012 اعلام کرده بود که موشک بالستيک قاره‌پيماي اگني6 را با برد 8 تا 10 هزار کيلومتر ارتقا خواهد داد. دهلي‌نو همچنين گام‌هايي رو به جلو را در دستيابي به موشک‌هاي بالستيک پرتاب‌شونده از زيردريايي (SLBM) برداشته است. اولين آزمايش اين نوع موشک‌ها در فوريه 2008 اتفاق افتاد. زيردريايي هسته‌اي آريهانت هندوستان در اوايل سال 2014 شروع‌ به‌کار کرد. زيردريايي بومي قابليت حمل 12 موشک هسته‌اي با پرتاب عمودي را دارد.
آخرين پروژه هند، موشک شوريا با برد 700 تا 800 کيلومتر در نوامبر 2008 براي اولين بار با موفقيت آزمايش شد. هند همچنين در حال توسعه سيستم‌هاي موشکي جديدتري نيز هست. در جولاي 2014، وزارت دفاع آمريکا اظهار داشت ايالات متحده موشک‌هاي ضد کشتي هارپون را با ارزش 200 ميليون دلار به هند فروخته است. هند همچنين در زمينه موشک‌هاي کروز پيشرفت‌هاي عظيمي کرده است. موشک کروز فراصوتي براموس که با همکاري روسيه توسعه يافته است در مي 2015 با موفقيت آزمايش شد. دومين موشک کروز اين کشور (نيرباي) نيز با برد هزار کيلومتر در سال 2013 و در نخستين آزمايش خود با شکست مواجه شد.
در ميان کشورهاي ديگري که از توان موشکي بالايي برخوردارند مي‌توان به انگلستان، فرانسه و رژيم صهيونيستي اشاره کرد. هر چند اکثر اين کشورها از نظر کميت و کيفيت سامانه موشکي موقعيت خوبي دارند ولي از لحاظ تکنولوژي زيربنايي و ساخت، قابل رقابت با ابرقدرت‌هاي موشکي دنيا نيستند.



لینک منبع

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

آخرین مطالب