پر بازدید ترین مطالب

چگونه مي‌توان زامبي‌ها را در عالم واقعي به وجود آورد؟


                 چگونه مي‌توان زامبي‌ها را در عالم واقعي به وجود آورد؟

خبرگزاري آريا – مجله همشهري دانستنيها – محمود حاج زمان: هاليوود و رمان هاي ترسناک خيلي ها را در آن سوي دنيا به زامبي ها علاقه مند کرده است. جدا از فيلم ها و لباس هاي مخصوص، جوخه زامبي و جامعه تحقيقاتي زامبي ها هم وجود دارد و حتي پنتاگون نقشه مقابله با بحران را در صورت بروز آخرالزمان زامبي ها آماده کرده است. نيازي به گفتن نيست که بعضي از مردم خيلي از اين موجودات مي ترسند، اما زامبي ها چقدر واقعيت دارند؟ در اين مطلب مي خواهيم نگاهي به بعضي از بدترکيب هاي طبيعت بيندازيم و ببينيم آيا مواد لازم براي بدترين کابوس هايمان را در اختيار داريم يا نه.
ساخت زامبي به زبان ساده
1. ويروس هاري (زامبي گازبگير)
معمولا زامبي ها به شکل موجوداتي عصباني تصوير مي شوند که حاضرند هر کاري بکنند تا دستان لزج و بد شکل خود را دور گردن ما حلقه کنند. صد البته که آسيب مغزي مي تواند فرد را خشن کند. برخي از مناطق مغز، مثلا هيپوتالاموس، با رفتار خشونت آميز در ارتباطند. البته بعيد است که جمعيت زيادي از مردم زمين همزمان بيفتند و قسمت مشخصي از سرشان را به زمين بکوبند؛ بنابراين تا آن موقع احتياج به چيزي واگيردار است که با آن زامبي به وجود بياوريم.
ساخت زامبي به زبان ساده
به نظر مي رسد ويروس محتمل ترين گزينه باشد. چند نمونه ويروس مسئول رفتار خشن در حيوانات شناخته شده اند ولي شايد معروف ترين آنها ويروس هاري باشد. مطابق با تصاوير هاليوودي، اين ويروس از طريق گاز گرفتن يا خراش هم منتقل مي شود چرا که در بزاق حضور دارد و معمولا از دهان قرباني ها روان است. به دنبال آلودگي اوليه، ويروس به سمت دستگاه عصبي مرکزي مي رود و به مغز حمله مي کند.
ساخت زامبي به زبان ساده
در ابتدا، علايم بيماري چندان واضح نيست و کمي به آنفلوآنزا شباهت دارد ولي وقتي بيماري پيشرفت مي کند، برخي علايم مشخص و زامبي طور هم مشاهده مي شود. گيجي، اضطراب، افزايش بزاق دهان و خشونت فراوان. اين نشانه آخر، مثالي فوق العاده از عاملي است که مي خواهد شانس انتقال خود را بالا ببرد. افراد خشن با احتمال بيشتري به ديگران حمله مي کنند و ويروس را به آنها انتقال مي دهند.
2. ويروس سرخک (زامبي واگيردار)
ويروس هاري به عنوان الگويي براي شروع آخرالزمان زامبي ها چند مشکل دارد، نخست، هاري فرد را مي کشد و اين کار را نسبتا سريع انجام مي دهد؛ در نتيجه، عامل آلوده کننده خوبي نيست و باعث افول زودهنگام خود مي شود. دوم اين که ويروس گاهي حتي تا يک سال در بدن مي ماند و هيچ علايمي را بروز نمي دهد و اين هم با سناريوي يک همه گيري گسترده همخواني چنداني ندارد. در نهايت، با اين که انتقال از طريق گاز گرفتن مي تواند براي يک پلان سينمايي خوب باشد، اما منجر به بحران جهاني نخواهد شد؛ زيرا از نظر لجستيکي چنين چيزي ممکن نيست. افراد آلوده مجبورند دائم تلاش کنند و دائم به دنبال گاز گرفتن بقيه باشند، بلکه بيماري انتقال پيدا کند. بنابراين مجبوريم مقداري ژن ديگر به فرمول خود اضافه کنيم و آن را واگيردارتر بکنيم.
ساخت زامبي به زبان ساده
آنفلوآنزا چطور است؟ گزينه هاي بهتري هم داريم، مثلا سرخک که يکي از آلوده کننده ترين بيماري هاي تاريخ است. البته اگر بخواهيم متفاوت فکر کنيم، شايد ويروس اسهال هم بد نباشد اما از آنجايي که اين عامل دستگاه گوارش فرد را درگير مي کند، تصوير زامبي هاي سرگرداني که اسهال دارند از نظر سينمايي چندان دلپذير نخواهد بود. با وجود اين، اين گزينه را همچنان مد نظر قرار خواهيم داد.
درست مانند باکتري، ويروس ها هم اطلاعات ژنتيک را با يکديگر رد و بدل مي کنند، اما خوشبختانه اين اتفاق بين ويروس هايي که از دو خانواده مختلف هستند، اتفاق نمي افتد؛ بنابراين بسيار بعيد است که ويروس هاي سرخک و هاري بتوانند با هم جفت شوند و ويروس ترسناک تر و بسيار آلوده کننده اي را به وجود بياورند. ولي کسي چه مي داند؟ شايد روزي معجون مناسب اين کار در آزمايشگاهي ساخته شود و کسي هم آن را رها کند.
3. پرايون ها (زامبي سرگردان)
تا اين جا دوتا از عناصر کليدي را براي معجون زامبي ساز خود پيدا کرديم اما چيزهاي مهم ديگري هم مانده است؛ مثلا هنوز نگفته ايم افراد آلوده چطور در فضاي باز سرگردان مي شوند و مثل موميايي هاي تازه از تابوت در آمده، اين طرف و آن طرف، تلوتلو مي خورند. اينجا هم مجبوريم کمي متفاوت فکر کنيم، ولي اين دفعه از ويروس ها فاصله مي گيريم و به سراغ چيزي عجيب تر مي رويم؛ «پرايون».
ساخت زامبي به زبان ساده
پرايون ها ذرات بسيار آلوده کننده پروتئيني هستند که مي توانند بيماري هاي کاهنده عصبي بسيار وحشتناکي را به وجود بياورند، مانند بيماري «کروتزفلت – جيکوب» CJD و «کورو» که در کنار هم با عنوان «آنسفالوپاتي هاي اسفنجي انتقالي» شناخته مي شوند. اينها مثل آتش در جنگل، در دستگاه عصبي مرکزي پخش مي شوند و پروتئين ها را وادار مي کنند به شکل هاي اشتباه با هم ترکيب شوند و به يکديگر نچسبند. در نتيجه، بخش هايي از مغز نابود مي شود و به شکل اسفنج در مي آيد و به همين دليل آن را «اسفنجي» مي نامند.
بيماري CJD علائم ناگوار و البته زامبي طور مشخصي هم دارد؛ تيک عصبي، فلج عضلاني و گفتار نامفهوم. کورو هم علائم مشابهي دارد، ولي شايد تا به حال اسم اين بيماري را هم نشنيده باشيد؛ چون اين بيماري تنها در يک نقطه ديده شده است: پاپوآ گينه نو. اين بيماري به دليل سنت همنوع خواري در اين نقطه شيوع پيدا کرد، چرا که مردم اين منطقه مردگان را مي پزند و از آنها تغذيه مي کنند و اقوام مؤنث از احترام بالاتري برخوردارند، چون مي توانند مغز را بخورند که معمولا آلوده ترين عضو بدن است.
ساخت زامبي به زبان ساده
بنابراين اگر در شرايط بسيار خاص ويروس ترکيبي سرخک هاري از بدن کسي سر در بياورد که علاقه ويژه اي به بلعيدن مغزهاي سرشار از پرايون دارد، مي توانيم بگوييم که آخرالزمان زامبي ها تازه شکل خواهد گرفت.
4. انگل «تي. گوندي» (زامبي نترس)
تا اينجا سه مورد از خصوصيت هاي زامبي ها را بررسي کرديم اما يک مورد مانده است که بايد آن را هم بررسي کنيم؛ کنترل ذهن. شايد باورتان نشود اما ارگانيسم هاي زيادي وجود دارند که مي توانند مغز را کنترل کنند و اينها در خود طبيعت يافت مي شوند، نه در زيرزمين يک دانشمند ديوانه؛ مثلا قارچ هايي وجود دارند که قرباني را تبديل به يک مرده متحرک مي کنند، زنبورهايي که سوسک ها را به بردگي مي گيرند يا کرم هايي که جيرجيرک ها را به خودکشي وادار مي کنند.
ساخت زامبي به زبان ساده
در نتيجه براي پيدا کردن يک انگل زامبي ساز لازم نيست راه دوري برويم؛ اما چيزي که بتواند ذهن انسان را کنترل کند، چطور؟ حتما مي گوييد: «مطمئنا چنين چيزي وجود ندارد!» ولي چرا، وجود دارد. «توکسوپلاسکو گوندي» (Toxoplasmagondii) يک انگل تک سلولي است و عامل نوعي بيماري به نام «توکسوپلاسموز». اين بيماري حيوانات و انسان ها را در سرتاسر جهان آلوده مي کند و ممکن است بيش از 60 ميليون نفر فقط در آمريکا به آن مبتلا باشند. آن هم بدون اين که خودشان بدانند؛ چون اين بيماري معمولا علامت خاصي ندارد؛ اما در جوندگان يک نشانه بسيار عجيب مشاهده شده است.
بسياري از حيوانات مي توانند ميزبان اين انگل باشند اما ظاهرا اين انگل فقط در بدن گربه ها مي تواند چرخه حيات خود را کامل کند. حالا چه مي شود اگر يکي از اين انگل ها از بدن حيوان بي فايده اي مثل موش سر در بياورد؟ معلوم است، انگل خودش را به بدن يک گربه وارد مي کند ولي يک انگل بي ارزش چطور چنين کاري را انجام مي دهد؟ شايد باور نکنيد: با از بين بردن قوه ترس در وجود موش بيچاره. موش هاي آلوده ديگر از ادرار گربه نمي ترسند و تبديل به شکاري راحت مي شوند.
ساخت زامبي به زبان ساده
چرخه انتقال انگل «توکسوپلاسکو گوندي» (Toxoplasmagondii)
نکته عجيب اين است که انسان هاي آلوده هم از بوي ادرار گربه خوششان مي آيد، اما با ادرار ديگر حيوانات مشکل دارند. (بله، واقعا يک نفر روي اين موضوع تحقيق کرده است.) حتي شواهدي وجود دارد که نشان مي دهد که نشان مي دهد تي. گوندي باعث نترس شدن انسان و ريسک پذير شدن فرد آلوده مي شود، اما هنوز بر سر اين موضوع بحث وجود دارد. بنابراين مي توان گفت اگرچه کنترل ذهن فقط در تخيلات هاليوودي وجود ندارد. اما تي. گوندي بايد کمي در DNA خود دستکاري کند تا به تهديد زامبي ساز مناسبي تبديل شود چون بعيد است که يک مشت انسان علاقه مند به ادرار گربه بتوانند آخرالزمان را به وجود بياورند.
آيا بالاخره مي شود در دنياي واقعي زامبي به وجود آورد يا نه؟ شايد برخي از عناصر بسيار ترسناک زامبي ساز در دنيا وجود داشته باشند، اما بيشتر آنها با تخيلات بسيار پيچيده و پر توقع ما از يک عامل زامبي ساز که بي نقص باشد، جور در نمي آيند.



لینک منبع

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

آخرین مطالب