مناظره دوست‌يابي بين والدين و فرزند



مفیدستان:

مناظره دوست‌يابي بين والدين و فرزند


خبرگزاري آريا – دوست‌يابي,دوستي هاي دوره نوجواني

اکثر والدين با خرسندي اهميت دوستي در زندگي فرزندشان را تائيد مي کنند اما بسياري ديگر، از اهميتي که فرزندشان براي دوستي قائل هستند بيمناک و نگرانند.

دوستي هاي دوره نوجواني به دلايل پيچيده متعددي، والدين را نگران مي کند و رسانه ها بدون نشان دادن جنبه هاي مثبت آن به اين نگراني دامن مي زنند. معمولا وقتي والدين کنار هم مي نشينند، از تاثيرات منفي گروه همسالان گفتگو مي کنند. مادري مي گويد: از وقتي دخترش با فلان دختر دوست شده، ديگر فرزندش در کلاس هاي فوق برنامه شرکت نمي کند و سطح نمراتش پائين آمده است و او هر شب با دخترش بر سر مارهاي نيمه تمام، تلفن هاي طولاني و استفاده زياد از اينترنت بگو مگو دارد و تنها نتيجه اين بگو مگوها، عميق تر شدن رابطه دخترش با دوست تازه اش بوده است. مادر ديگري از اين گله مند است که دوست جديد پسرش دچار بلوغ زودرس است و چشم و گوشش زياد از حد باز است، مادري هم نگران ميهماني هاي است که گروه جديد دوستان فرزندش به راه مي اندازند و هيچ نظارتي بر آنها وجود ندارد و….

با تصديق همه اين موارد، بايد گفت که تحقيقات انجام شده، بر اهميت وجود گروه همسالان و دوستي هاي نزديک در نوجواني و تاثير آنها بر شکل گيري “خود” بسيار تاکيد مي کنند و بيان مي کنند که براي بسياري از نوجوانان ارتباط با دوستان به مثابه پل هاي مهمي است که مسير آنها را به سوي رشد اجتماعي و رواني هموار مي سازد. دوستان تفاهم،صراحت،اعتماد،پذيرش را بين خود جستجو مي کنند. علاوه بر آن نيازهاي اجتماعي و عاطفي خود را برآورده مي سازند و مشکلاتشان را با يکديگر در ميان مي گذارند. آنها با تبادل دو جانبه عقايد و افکارشان براي خود اعتباري کسب مي کنند که حاصل ان رشد فرديت در نوجوان، احساس متمايز بودن از ديگران و در عين حال مرتبط بودن با آنهاست. اما دقيقا زماني که دوستي در زندگي فرزند اهميت اساسي پيدا مي کند، والدين نه فقط ديگر دوستان مدرسه اي فرزندشان را نمي شناسند، بلکه د رشکل گيري اين دوستي ها نيز کمتر نقش دارند. هر چند دوستي هاي دوره خردسالي تحت نظارت والدين بالخص مادر شکل مي گيرد، اما در دوره نوجواني شکل گيري آن از کنترل والدين خارج مي شود و صحنه منازعات والدين و فرزند را فراهم مي سازد.

انتخاب دوست، فرصتي براي نمايش مستقل بودن از والدين و به ويژه مادر تلقي مي شود که ممکن است تحمل آن براي مادر دردناک باشد. براي بعضي از والدين، دوست يابي فرزند به معني از دست دادن حمايت و وفاداري فرزند، و انتقال اينها به دوستان به حساب مي آيد که پذيرفتن آن برايشان دشوار است. بعضي ديگر نيز براي از دست دادن اقتدار خود نگرانند.

از آنجا که انتخاب دوست ممکن است به منازعه بين والدين و فرزند بيانجامد، شما به عنوان يک پدر و مادر بايد:
نياز فرزندتان به دوستي را درک و تائيد کنيد: شما بايد نقش مهم دوستي را در رشد فرزندتان درک کنيد و از دوستي هاي سالم و ارزشمند حمايت کنيد، زيرا نوجوان درس هاي زيادي از آن مي گيرد، مانند گوش دادن و صحبت کردن دو جانبه، مسئوليت پذيري، رعايت حدود، حمايت کردن و… اگر او برنامه ها و نقشه هايش را با شما در ميان گذاشت از تعهد او نسبت به دوستانش حمايت کنيد و آنها را کم ارزش تر از تعهدات خودتان نسبت به ديگران قلمداد نکنيد. اگر با دوستي خاصي موافق نيستيد، علت مخالفت را به طور دقيق براي خود روشن کنيد و با صراحت درباره آن با فرزندتان صحبت کنيد. در مورد دوست مورد بحث به اطلاعات دست اول تکيه کنيد نه به آنچه درباره او شنيده ايد و سعي کنيد در قضاوت خود ظاهر او را ملاک قرار ندهيد، چرا که ظاهر فرد ضرورتا نماينده باطن او نيست. براي تفهيم نگراني خود از مثال هاي ملموس استفاده کنيد تا فرزندتان منظور شما را درک کند. به او اجازه دهيد تا ارزش ها و نکات جالبي را که در دوستش مي بيند، بيان کند.اگر احساس مي کنيد فرزندتان و دوستانش به کار نادرست يا خطرناکي دست مي زنند، فورا اقدام کنيد. با والدين دوستانش صحبت کنيد و به ياد داشته باشيد که به جاي رويارويي با حقيقتي پيچيده، فرزندتان را ملامت نکنيد.
دوست‌يابي,دوستي هاي دوره نوجواني
احساس فقدان موقت صميميت خود راکنترل کنيد: از اين که دوستان فرزندتان را نيروهاي دافعه اي درمقابل خود ببينيد، خودداري کنيد. اگر خود را مطرود احساس مي کنيد، نظر خود را با او در ميان بگذاريد. براي اظهار احساس فقدان و رنج خود ، او را مجبور نکنيد بين شما و دوستش يکي را انتخاب کند. از دوستش بدگويي و انتقاد نکنيد و نيز کاري نکنيد که از مصاحبت با دوستانش احساس گناه کند. در عوض اوقاتي را پيدا کنيد که بتوانيد در کنار فرزندتان باشيد و از آن خلاقانه استفاده کنيد.

با فرزند خود درباره دوستي با صراحت و صداقت گفتگو کنيد: درباره ارزش دوستي با فرزندتان صادقانه صحبت کنيد و به او خاطر نشان کنيد که با يافتن دوستان جديد، دوستان قديمي را فراموش نکند و اجازه ندهد فرد تازه وارد دوستي هاي ارزشمند قديمي را خدشه دار کند.

وقتي دوستي او با ديگران مشکل و رنج آور مي شود از او حمايت کنيد: وقتي ميانه فرزندتان با دوستش به هم مي خورد يا رفتارشان با يکديگر تغيير مي کند سعي کنيد با او صحبت کنيد. حق با شماست؛ تجربه به شما آموخته است که “اين نيز بگذرد” اما فرزند شما چنين تجربه اي ندارد؛ پس رنج و نااميدي او را ناديده نگيريد. اگر فرزندتان در دوست يابي و حفظ دوستي مشکل دارد، آن را جدي بگيريد. بدون اظهار نگراني و انتقاد،با او در اين باره صحبت کنيد تا به احساسش پي ببريد. اگر احساس مي کنيد تاکتيک هاي گروهي( دوستان) به قلدري و اذيت و آزار تبديل شده است، با اولياي مدرسه صحبت کنيد. کسب هويت اغلب با انزوا طلبي همراه مي شود و تنها بودن، اين احساسات را بدتر مي کند. فرصت هاي ديگري مثل کلاس هاي فوق برنامه خارج از مدرسه، براي فرزندتان فراهم آوريد تا با افراد ديگر آشنا شود.

گمان نکنيد که تنها يک نوع نزديکي در زندگي فرزندتان وجود دارد: بله، تصور نکنيد تنها زماني مي توانيد به فرزندتان نزديک باشيد که با او رابطه اي مانند رابطه دوستانش داشته باشيد. حقيقت اين است که او به يک همراز ديگر نياز ندارد، بلکه او به يک مادر و يک پدر نياز دارد.

راه هايي براي نزديک شدن به فرزندتان و دوستانش پيدا کنيد: و باز، گمان نکنيد که او دوست دارد از شما فاصله بگيرد. پس لزومي ندارد وقتي او را با اتومبيل جايي مي بريد نقش راننده هاي کم حرف را بازي کنيد. اگر حدود فرزندتان را محترم بشماريد، براي دوستي هاي او ارزش قائل مي شويد و اجازه مي دهيد گاه در اتاق خود را ببندد و با دوستانش به طور خصوصي صحبت کند، به اين ترتيب است که او نيز تمايل پيدا مي کند که شما را به آنها نزديک سازد. هميشه به ياد داشته باشيد در عين حال که فرزندتان دوست دارد به حرف هاي او گوش کنيد، از شنيدن نيز لذت مي برد.
منبع: تبيان



لینک منبع

بازنشر: مفیدستان


عبارات مرتبط با این موضوع

مناظره دوست‌يابي بين والدين و فرزند مناظره دوست‌يابي بين والدين و فرزند

برچسب ها

اندکی تفکر …

زمان مانند یک رودخانه است
هرگز نمی توانیم به یک آب دو بار دست بزنیم...
زیرا آن جریان آبی که از مقابل ما گذشت ، دیگر باز نمی گردد.
از هر لحظه ی زندگیمان لذت ببریم.