پر بازدید ترین مطالب

مصرف استامينوفن در بارداري و بيش فعالي کودک


مصرف استامينوفن در بارداري و بيش فعالي کودک

خبرگزاري آريا –
عوارض استامينوفن بر بيش فعالي کودک
مصرف استامينوفن در باردراي، ريسک ابتلا به ADHD در کودکان را بيشتر از دو برابر مي کند
مطالعه‌اي که به تازگي صورت گرفته و نتايج آن در نشريه‌ي Pediatrics منتشر شده، شواهد بيشتري در مورد ارتباط بين استفاده از استامينوفن در دوران بارداري و ADHD کودک در سالهاي بعد ارائه داد. بنا بر يک سري از تحقيقات، اختلال بيش فعالي- کم توجهي يا همان ADHD رو به افزايش است، که البته علت دقيق آن هنوز مشخص نيست.
اخيرا برخي از دانشمندان روي مصرف استامينوفن در دوران بارداري به عنوان فاکتوري بالقوه مطالعاتي انجام داده‌اند. مصرف اين داروي موجود روي پيشخوان داروخانه‌ها که نيازي به تجويز پزشک ندارد، در دوران بارداري نسبتا بي‌خطر بوده و توصيه مي‌شود براي تب و درد از آن استفاده شود.
در ايالات متحده‌ي آمريکا، بيش از 70 درصد از زنان باردار از استامينوفن استفاده مي‌کنند و بين 50 تا 60 درصد از زنان باردار در شمال و غرب اروپا استامينوفن مصرف مي‌کنند. در سالهاي اخير، نسبت به ارتباط بين مصرف داروهاي موجود روي پيشخوان داروخانه‌ها و ابتلا به ADHD، اطمينان خاطر داده شده است.
تحقيقات در مورد استامينوفن و ADHD
مطالعه‌اي که در سال 2013 در نروژ صورت گرفت دريافت بچه‌هايي که مادران‌شان در دوران بارداري به مدت 28 روز و يا بيشتر، استامينوفن مصرف کرده بودند، در سن سه سالگي دچار اختلال‌هاي حرکتي و ادراکي شده بودند. همچنين مطالعه‌اي در سال 2014 در دانمارک انجام شد که ارتباط بين مصرف استامنيوفن در دوران بارداري و بروز علائم ADHD کودک در سن هفت سالگي را نشان داد. سپس تحقيقات بيشتري روي اين مطالعات انجام شد و مقالات زيادي در اين مورد منشتر شد. يکي از اين تحقيق‌ها، ارتباط بين مصرف استامينوفن در دوران بارداري و رفتارهاي ADHD مانند کودک در سنين 7 تا 11 سالگي را اثبات کرد.
نکته‌اي که اين ميان وجود دارد اين است که مثلا، استامينوفن براي زنان بارداري که مشکلاتي چون بيماري‌هاي التهابي يا خود ايمني دارند تجويز مي‌شود. اين بيماري‌ها نيز به خودي خود، منجر به اختلالات عصبي – رشدي در کودک مي‌شوند. بنابراين ممکن است اين بيماري‌ها، دليل ابتلاي کودک به ADHD باشند، نه مصرف استامينوفن.
مشکل ديگر هم اين است که مصرف استامينوفن در زنان باردار با ابتلاي مادر به وسواس‌هاي مادرانه ارتباط داده شد؛ يعني ژن‌هايي اين ميان فعال هستند که موجب رفتارهاي وسواس آميز در مادر شده و روي ابتلاي کودک به ADHD اثر مي‌گذارند. در تازه‌ترين مطالعه‌ي انجام شده، دانشمندان سعي کردند برخي از اين متغيرهاي گيج کننده را رمزگشايي کنند. مثلا علائم ADHD کودکان را در مادران مبتلا به افسردگي تحت کنترل گرفتند، زيرا افسردگي، ريسک فاکتوري براي ADHD است.
همچنين آنها نقش مصرف استامينوفن توسط پدر را نيز بررسي کردند. در مطالعات قبلي اين فرضيه وجود داشت که استامينوفن مي‌تواند فعاليت غدد درون ريز در بيضه‌ها را مختل کند و بر رشد مغز فرزندان آينده‌ي مردها اثر بگذارد.
در تحقيقي که در نروژ انجام شد، 114744 کودک که بين سالهاي 1999 و 2009 متولد شده بودند و 95242 مادر و 75217 پدر مورد بررسي قرار گرفتند. در بين اين مادران، تقريبا نيمي از آنها در دوران بارداري از استامينوفن استفاده کرده بودند. اين تيم تحقيقاتي دريافت که مصرف استامينوفن به مدت 7 روز يا کمتر در دوران بارداري، ارتباطي با ADHD نداشت، اما مصرف طولاني مدت‌تر، يعني بيشتر از 7 روز، ريسک ابتلا به ADHD را افزايش داده بود.
عوارض استامينوفن بر بيش فعالي کودکاستامينوفن مي‌تواند در هورمون‌هاي جنسي که در رشد مغز جنين دخالت دارند، اختلال ايجاد کند
بچه‌هاي مادراني که به مدت 29 روز استامينوفن مصرف کرده بودند، ريسک ابتلا به ADHD در آنها بيشتر از دو برابر شده بود. همچنين بچه‌هاي مادراني که براي کاهش تب و درمان عفونت به مدت 22 تا 28 روز، استامينوفن مصرف کرده بودند، شش برابر بيشتر در معرض ADHD قرار داشتند!
دانشمندان با بررسي اطلاعات مربوط به پدران دريافتند آنهايي که به مدت 29 روز يا بيشتر قبل از بسته شدن نطفه، استامينوفن مصرف کرده بودند، فرزندان‌شان دو برابر بيشتر در معرض ADHD بودند.
به گفته‌ي اين دانشمندان:
«ارتباط بين مصرف استامينوفن توسط پدران قبل از بسته شدن نطفه و ADHD، مشابه ارتباط بين مصرف استامينوفن توسط مادران در دوران بارداري و ADHD بوده است.»
اين مطالعه، شهودي بوده و به همين دليل نمي‌تواند علت و معلول را مشخص کرد. اما در اين مطالعه سعي شد با دقت فراوان، تا جايي که امکان داشت متغيرهاي گمراه کننده حذف شوند.
علت اين ارتباط چه مي‌تواند باشد؟
تئوري‌هايي وجود دارد که علت و چگونگي تاثير استامينوفن بر احتمال ADHD در جنين متولد نشده را توضيح مي‌دهد. سرپرست‌هاي اين مطالعات، سه تئوري را اينگونه ارائه مي‌دهند:
1. در مدل موش، مصرف استامينوفن توسط مادر، موجب افزايش فاکتور نورون زايي مشتق شده از مغز شده و منجر به تغيير رفتار شده بود.
2. استامينوفن مي‌تواند در هورمون‌هاي مادر مانند تيروئيد و هورمون‌هاي جنسي که در رشد مغز جنين دخالت دارند، اختلال ايجاد کند.
3. استامينوفن مي‌تواند به طور بالقوه، بواسطه‌ي استرس اکسيداتيو، رشد مغز را مختل کند و منجر به مرگ نرون‌ها شود.
اما تا کنون هنوز دقيقا مشخص نيست که کدام يک از اين تئوري‌ها و مکانيسم‌ها درست يا مهم هستند و به تحقيقات گسترده‌تري نياز است. اما به اين دليل که مصرف استامينوفن رواج بسيار زيادي دارد و ADHD نيز در حال حاضر مورد توجه عموم است، تحقيقات و مطالعات بيشتر حتما به زودي انجام خواهند شد.
منبع: bartarinha.ir




لینک منبع

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

آخرین مطالب